Casper:

 
Wat mij bezighoudt.

Ik heb een luie dag gehad. Ik heb lang uitgeslapen. Ik kan me totaal niet herinneren wat ik heb gedaan (van het moment van ontwaken tot weer terug duiken in bed).
Heb het deels wel gereconstrueerd. Vroeg wakker door de “wekdienst” van het R.I.B.W., half negen.
Ik had slechts 5 uurtjes geslapen, ontbijtje gegeten en waarschijnlijk weer met degene die wekdienst had, Loes, gepraat. Daarna van 10 uur tot half vier, dus 5:30 gepit. Ongeveer.
Ik voel me er schuldig over.
Schuldig omdat ik niet actief was op de tijd dat anderen ook actief zijn. Veel mensen hebben werk/vrijwilligerswerk/volgen een studie of cursus of wat dies meer zij.
En schuldig omdat iemand die ik hoog heb zitten, een vriendin, laatst zei dat ze overdag nooit slaapt.
Ik kan een oplossing bedenken voor dit probleem.
Maar dat is niet al te makkelijk.
Schuldgevoel komt volgens mij voort uit een bepaalde connectie met het geweten.
Het ontstaat ook doordat je dingen soms in de schijnwerpers zet, die helemaal niet in de schijnwerpers horen; met andere woorden: die niet overbelicht hoeven te worden, die dat niet verdienen [in positieve zin].
Het moge duidelijk zijn dat in deze situatie geen schuldgevoel nodig is doordat ik de slaap gewoon nodig had.
Wat het geweten betreft: hiervoor heb ik geen oplossing maar ik ….nee ik houd er een vraagteken bij.

Casper van Noort.
10-04-2018